19.05.2023; Ужгород, Україна: V Міжнародна наукова конференція «Здобутки та досягнення прикладних та фундаментальних наук XXI століття»
Роботи, що індексуються в Google Scholar

КІНЕТИЧНІ ОСОБЛИВОСТІ КОПОЛІМЕРИЗАЦІЇ ПОЛІОКСАЗОЛІНВМІСНИХ МАКРОМЕРІВ

PDF

Опубліковано 30.05.2023

Як цитувати

Волянюк , К., Мітіна , Н., Гаргай , Х., & Заіченко , О. (2023). КІНЕТИЧНІ ОСОБЛИВОСТІ КОПОЛІМЕРИЗАЦІЇ ПОЛІОКСАЗОЛІНВМІСНИХ МАКРОМЕРІВ. Матеріали конференцій МЦНД, (19.05.2023; Ужгород, Україна), 105–108. вилучено із https://archive.mcnd.org.ua/index.php/conference-proceeding/article/view/581

Завантаження

Дані завантаження ще не доступні.
Google Scholar

Анотація

Розвиток методів синтезу та модифікації полімерів та кополімерів дозволило підійти до вирішення найважливіших практичних завдань сучасних технологій. Блочні, гребенеподібні, розгалужені і надрозгалужені полімери здатні до самоорганізації в супрамолекулярні структури, властивості яких можуть змінюватись в залежності від структури та природи прищеплених блоків, ступеня розгалуженості полімерних ланцюгів [1,2]. Поліоксазоліни (полі(2-алкіл/арил-2-оксазолін)) або полімери, що містять фрагменти поліоксазолінів, викликають зростаючий інтерес для біомедичного використання [3]. Унікальні властивості поліоксазолінів, такі як біосумісність та непомітна «поведінка» (stealth behavior) для імунної системи в живому організмі, роблять їх потенційною альтернативою поліетиленгліколю (ПЕГ), полімеру золотого стандарту для біомедичного застосування [4]. 

Посилання

  1. Karayianni M., & Pispas S. (2021). Block copolymer solution self‐assembly: Recent advances, emerging trends, and applications. Journal of Polymer Science, 59(17), 1874-1898.
  2. Oleszko-Torbus N., Mendrek B., Kowalczuk A., Wałach W., Trzebicka B., & Utrata-Wesołek, A. (2021). The Role of Polymer Structure in Formation of Various Nano-and Microstructural Materials: 30 Years of Research in the Laboratory of Nano-and Microstructural Materials at the Centre of Polymer and Carbon Materials PAS. Polymers, 13(17), 2892.
  3. Hoogenboom R. (2009). Poly (2-oxazoline) s: a polymer class with numerous potential applications. Angewandte Chemie International Edition, 48(43), 7978-7994.
  4. Knop K., Hoogenboom R., Fischer D., Schubert U.S. (2010). Poly (ethylene glycol) in drug delivery: pros and cons as well as potential alternatives. Angew. Chem. Int. Ed., 49(36), 6288-6308.
  5. Schellekens H., Hennink W. E., & Brinks V. (2013). The immunogenicity of polyethylene glycol: facts and fiction. Pharmaceutical research, 30, 1729-1734.
  6. Ulbricht J., Jordan R., & Luxenhofer R. (2014). On the biodegradability of polyethylene glycol, polypeptoids and poly (2-oxazoline) s. Biomaterials, 35(17), 4848-4861.
  7. Sedlacek O., Monnery B. D., Mattova J., Kucka J., Panek J., Janouskova O., ... & Hruby M. (2017). Poly (2-ethyl-2-oxazoline) conjugates with doxorubicin for cancer therapy: In vitro and in vivo evaluation and direct comparison to poly [N-(2-hydroxypropyl) methacrylamide] analogues. Biomaterials, 146, 1-12.
  8. Verbraeken, B., Monnery, B. D., Lava, K., & Hoogenboom, R. (2017). The chemistry of poly (2-oxazoline) s. European Polymer Journal, 88, 451-469.
  9. Kobayashi S., Kaku M., Sawada S., & Saegusa T. (1985). Synthesis of poly (2-methyl-2-oxazoline) macromers. Polymer Bulletin, 13, 447-451.
  10. Christova D., Velichkova R., & Goethals, E. J. (1997). Bis-macromonomers of 2-alkyl-2-oxazolines–synthesis and polymerization. Macromolecular rapid communications, 18(12), 1067-1073.
  11. Weber C., Krieg A., Paulus R.M., Lambermont-Thijs H. M., Bece, C. R., Hoogenboom, R., & Schubert, U. S. (2011, October). Thermal Properties of Oligo (2-ethyl-2-oxazoline) Containing Comb and Graft Copolymers and their Aqueous Solutions. In Macromolecular Symposia (308(1), 17-24). Weinheim: WILEY-VCH Verlag.
  12. Capek I., & Akashi M. (1993). On the kinetics of free radical polymerization of macromonomers. Journal of Macromolecular Science, Part C: Polymer Reviews, 33(4), 369-436.
  13. Kim S. Y., Lee K., Jung H., Shim S. E., Lee B. H., & Choe S. (2005). Macromonomers having different molecular weights of polyethylene glycol and end group functionalities in dispersion polymerization of styrene. Polymer, 46(19), 7974-7981.
  14. Paiuk O. L., Mitina N. Y., Kinash N. I., Yakymovych A. B., Hevus O. I., & Zaichenko A. S. (2018). Comb-like polyethylene glycol containing oligomeric surfactants with reactive terminal groups. Ukr. Chem. J, 84(10), 98-106.